Dlaczego?

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,21441428,cztery-hektary-lasu-pod-ochrona-wyciete-w-lebie-w-dwa-dni.html

http://wiadomosci.gazeta.pl/wiadomosci/7,114883,21446256,wiewiorka-lezy-w-pniu-scietego-drzewa-to-zdjecie-wlasnie-staje.html?utm_source=facebook.com&utm_medium=SM&utm_campaign=FB_Gazeta

http://wyborcza.pl/7,75400,21441071,90-proc-poteznych-bialowieskich-debow-juz-wyrzneliscie-zostawcie.html

https://www.facebook.com/fundacjadzikapolska/?hc_ref=NEWSFEED

http://www.money.pl/gospodarka/wiadomosci/artykul/wycinka-drzew-prawo-szyszki,30,0,2272542.html

 

screen-shot-2017-03-04-at-13-50-50

Reklamy

Rozgryziony przypadkiem goździk i wycinka drzew dawno temu

Od dwóch dni jestem zaziębiona. Nic wielkiego, nic strasznego ale uprzykrza życie. Leje się z nosa, leje się z oczu, wyjść nie można a za oknem słońce, którego już tak spragnieni jesteśmy. Nawet w opcji z wiatrem, nawet pod pachę z zimnem – Słońce, Słońce kocham ciebie.

img_7649

Dzisiaj Maciej aby mnie trochę pocieszyć zrobił na śniadanie ryż z prażonymi jabłuszkami, cynamonem i goździkami. Wspaniałe danie, wspomnienie dzieciństwa, proste, szybkie i tanie. I gdy go jadłam ze smakiem, rozgryzłam goździka (no przecież, włąśnie je dodajemy do jabłuszek, a z gwoździ robimy zupę:). Poczułam piekący, aromatyczny smak, którego z niczym pomylić nie sposób. I przypomniałam sobie wszystkie dobrodziejstwa, które niesie ze sobą taki goździk. Oprócz tych smakowych.

W tym malutkim, nierozwiniętym pączku kwiatowym, który jest zbierany gdy się tylko zaróżowi siedzi eugenol – czarodziej, który zmniejsza stany zapalne i hamuje ekspansję drożdży. Jest wspaniałym remedium na ból zęba – przypomniał mi się mój kuzyn cierpiący na zapalenia dziąseł i słabe zęby, który często chodził z opatrunkiem z goździków.
Goździki znane są ze swoich właściwości antybakteryjnych i antyseptycznych.
Goździki odświeżają też znakomicie jamę ustną – były żute już w starożytnych Chinach, przed audiencją u cesarza, żeby władcy nie powalić nieprzyjemnym zapachem z gęby. Może warto zastąpić nimi napakowane chemią gumy do żucia?
Znali je też Rzymianie a pierwsze ślady używania goździków pochodzą z 1700 roku p. n.e.

screen-shot-2017-03-04-at-12-30-44

Ta przyprawa, jak większość, pochodzi z Indonezji a konkretnie z Moluków (Wysp Korzennych) i była, podobnie jak gałka muszkatołowa cenniejsza niż złoto.
Kiedy w 1522 jedyny z pięciu statek Magellana powróciły (bez niego) z fatalnej wyprawy dookoła ziemi, był wyładowany właśnie goździkami i gałką. Goździków było 26 ton i sprzedano je za równowartość prawie 1 mln dolarów!
W 1605 na Moluki dotarli Holendrzy i zapragnęli zmonopolizować rynek goździków.
Wycięli wszystkie drzewa, które rosły poza strefą ich kontroli co przyczyniło się do… powstania na Molukach. Goździkowiec jest bowiem drzewem, które tradycyjnie sadzone jest po urodzeniu dziecka i jak tradycja karze, jego życie jest powiązane z życiem dziecka. Można sobie wyobrazić nienawiść do tych którzy przybyli i zaburzyli ten zwyczaj.

No cóż, wycinanie drzew, próba monopolizacji, zachwianie ekosystemu, zachłanność i brak poszanowania dla tradycji i dla drugiego człowieka…prowadzące do powstania. Może to wcale nie taka odległa historia?

http://indahnesia.com/indonesia/MALHIS/history_of_maluku.php
http://www.indepthinfo.com/cloves/health.shtml

Medicine Wheel Indian Quero

Rysunki przedstawiające założenia wszystkich szamańskich tradycji na świecie znalazłam pod tym adresem,
Interesował mnie świat, jakim go pojmują Indianie Quero bo to jest podstawa pracy, którą wykonujemy nad sobą z Joanną Rus. Pisałam już o tym tutaj. Warsztaty cały czas są kontynuowane, spotykamy się od prawie 10 lat w tym samym składzie, dwa razy do roku. Już samo to jest zadziwiające i niespotykane.  Jeśliby ktoś był zainteresowany, jest gotowość otwarcia nowej grupy.

Rysunek może wydawać się tajemniczy, egzotyczny – Waż i Jaguar, Koliber i Kondor.
Ma jednak głęboki sens i natychmiastowe przełożenie na nasze życie i na to co się w nim wydarza. Jest narzędziem dzięki, któremu posuwamy się w samopoznaniu i zmianie. Bo czy samopoznanie warte jest tej całej pracy bez możliwości zmiany? Bez porzucania starych nawyków, które nawet nie są nasze, które niesiemy i dziedziczymy, nawet jeśli są wyrazem buntu i zerwania. Sam bunt albo odwrócenie się od przodków jest przecież jedynie odpowiedzią na to co zastane. O tym przypomina nam Wąż, zrzucając ciągle swoją skórę (uzdrowienie na poziomie fizycznym). Teraz może zaatakować Jaguar, w jednej chwili zaciskając szczęki na tym co już nie służy i transformować, zamieniać na nowe (uzdrowienie na poziomie emocji).  Teraz przyleci Koliber aby pić nektar z naszego Serca i z radością przyjąć co jest i tworzyć naszą pieśń (uzdrowienie mentalne). Teraz dopełnia się duchowe uzdrowienie i wysoko nad nami, widząc wszystko wzlatuje Kondor

screen-shot-2017-02-17-at-19-36-47

Dziękuję tej wielkiej tradycji i wszystkim, którzy ją tworzyli i którzy dbają o nią teraz. Dziękuję Życiu, że dane mi spotykać ludzi, którzy ponad wszystko pragną rozwoju Świadomości i otwarcia Serca,początkowo swojego, potem pracując dla innych, potem dla Wszystkiego.

A to przyszło w Walentynki od  mojej nauczycielki

screen-shot-2017-02-17-at-20-06-42

 

Luty

screen-shot-2017-02-12-at-18-08-24

To piękne zdjęcie Agnieszki Domańskiej, przypomniało mi o wierszu, który napisałam dawno temu, w czasach jeszcze przedlipowskich.
Taki dzień…

LUTY

Rude czupryny ogławianych wierzb,
nitka wody w zaoranej bruździe –
zimowy miedzioryt.

Złuszczony tynk lutowego krajobrazu
przytrzymywany czernią gawronów –
głęboki ślad dłuta.

Nieskończoność szarobrązów
zamienia przestrzeń w niebopole –
skulony człowiek rzeźbi granicę.

Rytm jego kroków wyznaczają kałuże,
splątana płowość traw poddaje się wiatrowi –
wszystko ma kształt kuziemny.

Nawet ja.

screen-shot-2017-02-12-at-18-21-33

I jeszcze jedno zdjęcie Agnieszki

 

WIOSNA – pascha, mazurki, żurek i nowe przednówkowe przepisy czyli drugi z cyklu warsztatów gotowania

screen-shot-2017-02-08-at-18-50-55

Wczesna wiosna nie jest najłatwiejszą Panią w kuchni – wszystko się budzi z zimowego snu ale daleko jeszcze do młodych warzyw lata i wybujałej dojrzałości owoców jesieni.

Na warsztacie obłaskawimy przednówek bo jest porą kreatywną, kiedy powstają nowe przepisy, nowe kompozycje, kiedy wszystko otwiera się na porzucenie starych nawyków. To najlepszy czas na odkurzenie garderoby i zrobienie porządków w kuchennych szafkach.
A może zrobić je według nowego klucza – co nam służy a co już przestało, z czym warto się pożegnać aby zrobić miejsce nowemu?

Na warsztacie zrobimy to, na co czekamy cały rok:
– upieczemy mazurki według starej receptury
– przygotujemy najlepszą paschę z kandyzowanym imbirem
– ugotujemy wegetariański żurek na własnym zakwasie
– wyczarujemy znakomity pasztet

Poza tym:
– wykiełkujemy różne nasiona, z których skomponujemy nowe, zaskakujące sałatki
– ugotujemy probiotyczne zupy i odżywcze dania główne, bardzo potrzebne na przednówku
– zrobicie własne tofu z ekologicznej soji
– kolorowe sajgonki
– znakomite sosy robione od podstaw
– pyszny chleb i nowe pasty

Nie będziemy pracować od świtu do nocy.

Co oprócz gotowania?
Przede wszystkim spacery i pachnące naturą powietrze. Bezcenne!
W domu jest kino i wspaniała kolekcja filmów oraz biblioteka, w której można wieczorami buszować do woli i z książką zasiąść przed kominkiem.
A poza tym chętnych zapraszam codziennie o 8.30 na medytacje.

Oprócz tego za dodatkową opłatą zapraszamy do skorzystania z aparatu Ionic detox oraz generatora plazmowego, wspomagającego leczenie wielu schorzeń.
Można też skorzystać
ze wspaniałego masażu Lomi Lomi Nui.

termin warsztatu 2 – 5 marzec (od czwartkowej kolacji do niedzielnego obiadu)

miejsce to lipowy dom
cena to 850zł

ZAPRASZAMY również na WIELKANOC 14 – 17 kwietnia, będzie pysznie
cena to 700zł

screen-shot-2017-02-08-at-16-36-59

A tak wyglądały grudniowe warsztaty

KONTAKT: lipowydom@poczta.pl lub tel 509685188

Zapraszam
Agnieszka Dziewolska z Lipowego domu

Zima – warsztaty gotowania za nami i …przed nami

img_7360Długo nie mogłam się zebrać aby opisać ten wesoły warsztat. Zaraz potem święta, nowy rok, nowe postanowienia, haha itd.
Był to pierwszy warsztat, który prowadziłam i muszę przyznać, że byłam po prostu zmęczona.
Podziwiam wszystkich, którzy biorą na siebie nauczanie, w jakiejkolwiek dziedzinie. Wielka odpowiedzialność i potrzeba uważności. Różne mam na ten temat przemyślenia, na razie jedno słowo mocno dźwięczy: pokora. I z całą pewnością wdzięczność i radość, że te 4 dni dały niektórym wytchnienie, inspiracje, nowe doświadczenia a przede wszystkim, co podkreślały wszystkie te cudowne kobiety – radość z bycia razem, z pracy razem, z budującego się poczucia przynależności. Bardzo poczułyśmy jak  brakuje przysłowiowego darcia pierza, kołowrotków ustawionych jeden przy drugim, jedynego w swoim rodzaju śmiechu kobiet, które opowiadają sobie o…hahaha.

img_7268img_7275

Wykonałyśmy z Paniami, których było 16,  cały plan. Zrobiłyśmy 15 kg ostrego kimchi, które pojechało w różne strony Polski, ugotowałyśmy trzy różne curry, zrobiłyśmy pyszne zupy i ciepłe dania na kolację, z których szlagierem był pęczak z warzywami korzeniowymi i śmietanką. Ale jarmuż na ciepło z granatami też poszedł:).
Podobały się pasty ze słonecznika, z marchewki i hummus, który można przyrządzać na setki sposobów.

img_7310img_7315

Czytając jeszcze raz zaproszenie, na które tak gromadnie odpowiedziałyście, myślę, że plan został wykonany w 100%. Włącznie z tym, że krem do tortu warzył się, tak jak napisałam w broszurce reklamującej warsztat :
Moje warsztaty do gotowania podejdą trochę filozoficznie, może pojawią się pytania:
– co lubię jako osoba,
– z czego czerpię radość,
– czy mogę dalej cierpliwie ucierać ten zważony krem, czy wyrzucić go w cholerę?
– po co ja to robię?
– dla kogo?
– czy może coś chcę zmienić?
Bo gotowanie może określać nasz stosunek do świata, siebie i innych a uwaga z jaką pochylamy się nad garnkiem rosołu, zatapiając w nim paloną na ogniu cebulę, wiele mówi o nas samych.”img_7338

img_7340

img_7341

Dziękuję Bardzo Iwonie Sikorze, która wykonała dla nas przepiękny koncert gongów i mis oraz zaprosiła każdą z nas na uzdrawiajacy masaż w tych cudownych dźwiękach.

Taki oto piękny list dostaliśmy od Wiki:

Droga Agnieszko, drogi Lipowy Domu:)
Od warsztatu minął prawie miesiąc, ale wspomnienie czasu, który spędziłam u Was, wciąż grzeje serducho.
Odebrana nauka też nie poszła w las! Na stole goszczą pierniczki z przyprawą wg Justyny, kokosanki i chlebek Joanny, w kącie pokoju cicho wzdychają słoiki ze świeżo nastawionym kimchi (uzależniłam się!), a na święta – choć z lekkim drżeniem nowicjuszki w dziedzinie kremów i biszkoptów – planuję tort makowy.
Dziękuję jeszcze raz za inspiracje i energię, które otrzymałam!

To ja dziękuję i szykuję już następne propozycje. Tym razem bedą mazurki i pascha!

 

 

Słoneczny deser

Chyba z tęsknoty za słońcem takich kolorów używam ostatnio w kuchni

screen-shot-2017-01-22-at-15-38-50

To jest budyń z nasion chia na kokosowym mleku.

Mleko robimy sami – zalewamy szklankę wiórków kokosowych szklanką ciepłej wody. Miksujemy ok.2 min i dolewamy następną szklankę wody. Miksujemy ponownie do uzyskania w miarę gładkiego płynu. Łatwo powiedzieć z super blenderem ale najzwyklejszy na świecie w formie łapki też da radę.
Przelewamy płyn przez gazę umieszczoną na sicie. Wyciskamy do ostatniej kropelki:) Suchą masę, która zostanie możemy zamrozić – przyda się do ciasteczek.

Na jedną porcję deseru potrzebujemy:
niecałą szklankę mleka2 łyżki nasion chia
4 łyżki pulpy mango (można kupić w sklepach orientalnych lub przez internet)
1 łyżka zmiksowanych mrożonych truskawek
1 łyżeczka syropu klonowego albo syropu z mniszka

W słoju łączymy mleko z nasionami i syropem. Potrząsamy. Potem drugi raz po kilkunastu minutach. Wstawiamy słoik do lodówki na kilka godzin lub na noc.

Przelewamy do miseczki, dekorujemy musami.

Uwaga: jeśli wiórki są dobrej jakości możemy odstawić mleko i zebrać z niego śmietanę i potem połączyć mleko z nasionami. Śmietanę wykorzystamy do innego dania np curry (przepis tutaj). Jeśli śmietana wytrąci się nam już w słoiku z chia, nie należy się martwić. Wystarczy potrzymać słoik w cieple i wstrząsnąć do rozpuszczenia śmietanki. Będzie kaloryczniejszy:)

Słońca na deser życzę i zaraz zabieram się do opisywania ostatnich włoskich lektur.